GoGo

Anlamsızlıkların içinde anlam aramak. Ne kadar da anlamlı!

Herşey bir gece yarısı aniden oldu. Karanlığı delip geçen bir çığlık ile yankılandı sokak. Ardından evlerimizin duvarlarına çarpa çarpa ortalıktan kayboldu. Kaybolup giden sesten bir kaç kırıntı bulurum umuduyla yatağımdan hızlıca kalkıp pencereye doğru yöneldim. Çerçeveleri eskimiş ve buğulanmış olan pencereyi açtım. Uykulu gözlerle yedinci kattan sokağa bakıyordum. Etrafı dikkatlice inceledim. En ufak bir belirti yoktu taşların üzerinde, binaların duvarlarında. Tam içeri girmeye hazırlanırken bir anda köşe başında onu gördüm. Uzun boyluydu. Üzerinde deri bir mont, altında kısa bir etek vardı. Ayakkabıları topukluydu. Elinde ufak bir el çantası vardı. Suratını tam olarak göremiyordum ama saçları kıvırcıktı. Hemen arkasında duran duvara yaslanmıştı. Sigarasını içmekteydi. Küçük ama dumanı ağır olan nefesler almaktaydı. Bir müddet olduğum yerde onu öylece izledim. Ona seslenmek, bir şeyler söylemek istedim. Tam ona seslenecekken, sokağın diğer ucunda bir araba belirdi. Yanmakta olan farlarıyla sokaktan ağır ağır geçerken, siyah olan gövdesiyle karanlığı delmekteydi. Karanlığın içindeki karanlık.

Araba kadına doğru iyice yaklaştı. Kadın yaslanmakta olduğu duvardan doğruldu. Elindeki sigarayı attı. Ayakkabısının ucuyla nazik bir biçimde yerde son dumanı tütmekte olan sigaranın üzerine basıp, ezdi. Arabanın kapısını açtı. Arabaya binmek üzereyken bir an durdu. Kafasını hafifçe benim olduğum kata doğru kaldırdı. Hafifçe gülümsedi. Ses çıkarmadan dakikalarca onu izlememe rağmen beni farketmişti. Arabaya bindi. Kapısını sert bir biçimde kapadı. Araba bir kaç dakika öylece durdu olduğu yerde. Ardından sokağı gri bir renge boyayarak uzaklaştı.

Arkalarından birkaç saniye baktıktan sonra içeri girmeye karar verdim. Tam içeri girmek üzereydim ki gecemi gece olmaktan çıkan o çığlık tekrar duyuldu. Kafamı çok hızlı bir şekilde camdan çıkardım.Sokağın başında, yerde iki kadın yatmaktaydı. Birisinin altında kısa bir etek, üzerinde deri bir mont vardı. Ve ayakkabıları topukluydu.

Kadınlar yerde yatmaktaydı. Sokak karanlıktı. Karanlığın içindeki karanlık siyah gövdesi ve sarı gözleriyle geceyi yarıp oradan uzaklaşmaktaydı.

Yazmak, Sigara içmek gibi bir şey. Bırakmak istiyorsun. Bırakıyorsun. Ama bir şey oluyor ve eline bıraktığın o kalemi tekrar aldırıyor. Yazmak bağımlılık olmuşsa, ne yaparsan bırakamıyorsun.

Uyanamadığım bir uykunun tam ortasındayım şimdi. Gece bilmem kaçı gösteriyor. Arada bir yerdeyim. Bir yanımda uyku, diğer yanımda ise… Diğer yanımda senin olmanı o kadar isterdim ki. Tam da çekip gittiğin bu gecenin başlangıcında.

Yatağın bir tarafının boş olması, üzerinde yattığım bu şeyin bana bir mezarı andırması tesadüf mü? Yoksa gerçekten bir mezar mı burası?

Elimde hala seninle birlikte tamamlamayı beklediğim …’lar var.

Bugün,

Senden sonra başladı.

Yarın ise,

Senden sonra aynı olmadı.